Lapbook o "Doktorze Dolittle", czyli o nauce pisania

Jak zachęcić dziecko do pisania? Co zrobić, by próbowało pisać, choć tego nie lubi, bo trudne, bo brzydko wychodzi, bo po co. No właśnie. Nie wiem. Ale w tym jednym przypadku sprawdziło mi się zrobienie lapbboka z lektury, którą właśnie czytałyśmy - "Doktora Dollitle i jego zwierząt" i polecam. Może komuś ten pomysł się przyda.

W lapbooku tym znajdują się miniksiążeczki - jedna na jeden rozdział. W nich znajdują się pytania dotyczące przeczytanej części książki. Tym sposobem ćwiczymy również czytanie/słuchanie ze zrozumieniem. Ważne, żeby pytania były otwarte, tzn. nie zaczynały się od: "Czy". Dzięki temu napisana odpowiedź będzie bardziej rozbudowana niż tylko: "Tak" lub "Nie".
Pomysł zaczerpnęłam z sieci i wykorzystałam również do pracy ze starszymi dziećmi. Napiszę o tym więcej w następnym poście.

 Rozdziałów w książce jest 20, więc nasz lapbook jest podwójny, żeby zmieściły się wszystkie książeczki.

 Tak wygląda druga okładka.

Książeczki wymyślałam sama. Pytania do tekstu również. Jeśli ktoś byłby nimi zainteresowany, proszę o adres mejlowy w komentarzu. Jedynie kolorowanki ściągnęłam z superkid.pl.
Jak pisałam wyżej, pomysł ten z mojego punktu widzenia okazał się dużym sukcesem - Ktoś, kto reagował histerycznie na sam dźwięk słowa: "zapisz", napisał 20 zdań! Bez problemu i większego oporu!

Do tej lektury zrobiłam także podsumowujący raport w kształcie Afryki. Wklejone na końcu zeszytu raporty zawierają zawsze takie informacje jak: tytuł, nazwisko autora, bohaterowie, ocena książki, a poza tym za każdym razem inne, poszerzające wiedzę teoretyczno-literacką: tym razem wstępniak do budowania planu i tworzenia streszczeń, czyli "początek", "środek" i "koniec". I dodatkowa okazja do pisania ;-)

Oto pytania do tekstu, które znalazły się w lapbooku:

1. Puddleby
Kim z zawodu był Jan Dollitle?

2. Mowa zwierząt
Kto nauczył doktora języka zwierząt?

3. Nowe kłopoty pieniężne
Jakie dwa nowe zwierzęta pojawiły się w domu dra Dollitle?

4. Wezwanie z Afryki
Czym dr Dollitle popłynął do Afryki?

5. Wielka podróż
 Kim okazał się ślepy pasażer?

6. Polinezja i król
Jak nazywał się afrykański książę?

7. Małpi most
Jak nazywała się małpka, która zaprowadziła doktora do krainy małp?

8. Przywódca lwów
Kto namówił króla zwierząt, by pomógł doktorowi?

9. Narada małp
Jaki prezent ofiarowały zwierzęta doktorowi?

10. Czarny książę
Gdzie trafił doktor?

11. Najrzadsze zwierzę
Z jakim innym zwierzęciem spokrewniony był dwugłowiec?

12. Medycyna i czarnoksięstwo
Jaki kolor oczu chciał mieć książę?

13. Ostrzeżenie szczurów
Czym miał się zająć pirat Ben Ali w zamian za uratowanie życia?

14. Czerwone żagle i błękitne skrzydełka
Do kogo należał statek z czerwonym żaglem?

15. Tu-Tu podsłuchuje
Kto ukryty był za drzwiami kajuty?

16. Plotkarki oceanu
Jaki kolor włosów miał wujek chłopca?

17. Pogłoski
Jaka rzecz (należąca do rybaka) pomogła Jipowi wpaść na trop zaginionego?

18. Skała
Co robił rudowłosy człowiek, gdy odnaleźli go nasi bohaterowie?

19. Ojczyste miasteczko rybaka
Kto czekał na powrót rybaka i chłopca?

20. Z powrotem w domu
Co zrobił doktor, zanim wrócił do Puddleby?

A także zdjęcia miniksiążeczek do poszczególnych rozdziałów:

Książeczki rysowałam sama i żałuję, że nie mam ich w formie elektronicznej, by móc się nimi podzielić. Zdjęcia muszą wystarczyć. Kolorowane były przez moją uczennicę.

Katecheza Dobrego Pasterza: Mury Jerozolimy

Przygotowania do Wielkanocy to dobry czas na przedstawienie dzieciom miejsca wydarzeń historycznych z życia Jezusa. Za Katechezą Dobrego Pasterza zrobiłam plan Jerozolimy z zaznaczonymi miejscami, takimi jak Wieczernik, twierdza Antonia, dom Kajfasza, Ogród Oliwny, Golgota.
W związku z tym, że tę katechezę przeprowadzam w domu, dla moich dzieci (czasem też dla zaprzyjaźnionych) różni się ona od tej, która odbywa się w atrium. Materiały przygotowuję na ich oczach, czasem z ich pomocą, choć są jeszcze mali; zawsze jednak pojawia się pytanie: "Mamo, a co robisz? Po co to robisz?". Najpierw trzymałam to w tajemnicy, chcąc zostawić niespodziankę na czas katechezy, teraz częściej zaczynam opowiadać im wszystko już na tym etapie przygotowań, które czasem trwają tygodniami.
W przygotowaniu tego materiału bardzo pomógł mi syn. W zasadzie to on pokolorował całe mury na brystolu. Wierzę, że ten czas był dla niego równie ważną katechezą, jak ta, którą robimy razem.

Nasze mury jerozolimskie wyglądają tak:

 

Oto, jak je zrobiłam:
Najpierw na brystolu ustawiłam klocki.
Następnie odrysowałam je ołówkiem.
Dorysowałam rzekę, dokleiłam sadzawkę Siloe (to ten niebieski kwadrat w prawym dolnym rogu), pokolorowałam domy na żółto (większe z lewej strony rzeki, a mniejsze, gęściej umieszczone z prawej strony, żeby pokazać, że znajdowały się niżej i były zamieszkane przez biedniejszą ludność).
Później, razem z synem, pokolorowałam mury na czerwono, a Ogród Oliwny (zielony fragment z prawej strony) oraz Golgotę (w lewym górnym rogu) na zielono.

Życie Jezusa od początku było związane z Jerozolimą. Tu w świątyni jerozolimskiej Maryja z Józefem ofiarowali syna Bogu. Prezentację na ten temat można obejrzeć TUTAJ. Gdy miał 12 lat, Jezus po raz pierwszy pielgrzymował do tego miasta. Tu wreszcie odbyła się jego męka, śmierć i zmartwychwstanie.Chcemy więc wiedzieć, gdzie dokonały się te wszystkie wydarzenia.
Jerozolima była najważniejszym i największym miastem Ziemi Świętej. Była otoczona ze wszystkich stron murami. Najważniejszym miejscem była świątynia. Tu Jezus i wszyscy Żydzi się modlili.

Zanim Pan Jezus zmartwychwstał, spożył Ostatnią Wieczerzę w Wieczerniku.

Wybrałam klocek, który pokazuje, że miejsce wieczerzy było na piętrze. Przypomina ona kształtem większy drewniany model, którego używam do prezentacji Ostatniej Wieczerzy. Zdjęcia można obejrzeć TUTAJ.
Po Ostatniej Wieczerzy Pan Jezus i apostołowie odśpiewali hymn dziękczynny i udali się do Ogrodu Oliwnego. Kiedy Jezus modlił się w tym ogrodzie, przyszli żołnierze, aresztowali go i zaprowadzili  do domu Kajfasza, który był najwyższym kapłanem. Potem zaprowadzono Jezusa do Piłata, który był rzymskim namiestnikiem i mieszkał w fortecy, która nazywała się twierdza Antonia.
On wysłał Jezusa do Heroda.

 Herod odesłał Go z powrotem do Piłata i ten kazał Go ukrzyżować na Górze Kalwarii.

Krzyż zrobił mój mąż z dwóch listewek. Ze starej kartki papieru zwiniętej w kulkę, owiniętej najpierw taśmą papierową, która nadała kształt góry, a następnie taśmą dwustronną, do której przykleiłam sztuczny mech, zrobiłam Kalwarię.

Ciało Jezusa złożono w grobie blisko góry. Wiemy, że wczesnym rankiem trzy dni po śmierci Jezusa, kobiety szły do Jego grobu, by namaścić ciało Pana, zobaczyły otwarty grób i usłyszały, że Jezus żyje, że zmartwychwstał. Na znak tego, że Pan Jezus zwyciężył śmierć, zapalamy świecę i kładziemy obok góry i grobu. Posłuchajmy, jak to było.

(Czytam fragment  z Łk 24,5).

Fazy księżyca

"A dlaczego księżyc pojawia się nocą na niebie i raz jest okrągły, a raz jak rogalik?"
Oto  druga część odpowiedzi na to pytanie.

Pierwszy projekt na ten temat, obrazujący sam fakt ruchu obrotowego Księżyca wokół Ziemi, opisałam TUTAJ.
Tym razem skupiliśmy się tylko na samym Księżycu i jego fazach.
Zainspirowana internetami, przygotowałam taką oto pomoc:

Do wykonania takiej pracy potrzebujemy:
- sporej tektury - najlepiej dłuższej niż ta, którą ja posiadałam. Idealnie byłoby, gdyby zmieściło się na niej Słońce,
- 8 piłeczek pingpongowych - mogą być też styropianowe,
- czarnej farby,
- czarnego markera,
- kleju na gorąco,
- dużej żółtej piłki lub Słońca zrobione z pomarańczowego brystolu  i żółtej i pomarańczowej bibuły.

Tekturę malujemy na czarno.
Gdy wyschnie, wycinamy w niej otwór, przez który przejdzie głowa dziecka.
Piłeczki malujemy do połowy na czarno.
Przyklejamy piłeczki do tektury w równych odległościach dookoła otworu, zwracając uwagę, by ich białe części były zwrócone w jedną stronę (tę, gdzie znajduje się Słońce).

Plansza ta pomaga uzmysłowić sobie o co chodzi z tymi różnymi fazami Księżyca. Najpierw powiedzieliśmy sobie, że Księżyc nie świeci własnym światłem, tylko odbija promienie słoneczne. Słońce oświetla zawsze jego połowę, druga część jest w cieniu. Dobrze obrazuje to rzut z góry na planszę.

Bawiliśmy się w ten sposób, że jedno dziecko było Słońcem i trzymało bibułkowy wizerunek. Drugie było Ziemią, wkładało głowę przez otwór i mówiło, co widzi. Na początku było twarzą zwrócone do Słońca i widziało tylko czarny Księżyc, a zatem jego brak. Następnie obracało się odrobinę i wtedy widziało odrobinę białego Księżyca. Później wdziało już połowę i tak dalej i tak dalej.

Starszym dzieciom można napisać na karteczkach nazwy faz Księżyca i poprosić o doklejenie ich do planszy.

Części mowy interaktywnie

Gdy byłam w szkole podstawowej, lubiłam gramatykę języka polskiego. Części mowy, części zdania, rozbiór zdań, odmiana przez przypadki relaksowały mnie. Towarzyszyło mi uczucie podobne do tego, które pojawia się u niektórych, gdy pielą w ogródku lub zagniatają ciasto. Dziwne. Wiem.
Zdając sobie sprawę, że dla większości dzieci to nie dość, że wcale nie jest odstresowujące (a wręcz przeciwnie), a z jakiegoś powodu także po prostu trudne do pojęcia, postanowiłam zrobić coś, żeby było przynajmniej atrakcyjne. Przygotowałam interaktywne notatki do pokolorowania, wklejenia do zeszytu.

Tak wygląda efekt końcowy na temat czterech podstawowych części mowy:

Rzeczownik:

Czasownik

Przymiotnik

Przysłówek

UPDATE 19.04.2020
W związku z tym, że zainteresowanie wklejkami było i jest bardzo duże i już nie byłam w stanie mejlowo wysyłać Wam wklejek, można je pobrać TUTAJ .
Będzie mi bardzo miło, jeśli w zamian polubicie moją stronę na FB :)